Thomas Lamers #29 Amsterdam
Ik ben Thomas Lamers. Ik geloof in een stad waarin het makkelijk is om vreemden te vertrouwen, waarin iedereen vanzelfsprekend meepraat over onze gezamenlijke toekomst en dan ook echt gehoord wordt.
Waarin queer co-oudergezinnen de hoeksteen vormen van een solidaire en diverse samenleving – waarom niet? Een vrij, vrolijk en genereus Amsterdam, waar hoop geen naïviteit is en zorg voor elkaar een voorwaarde. Ik geloof: de crises van onze tijd gaan we niet doorkomen met business as usual, technocratie of wat extra efficiëntie. Democratie, sociale rechtvaardigheid, het klimaat en de rechtsstaat staan onder druk en dat vraagt om politieke keuzes en laten zien waar je voor staat.
Mijn antwoord is gemeenschappelijke veerkracht. Niet ieder zijn eigen noodpakket, maar collective prepping: sterke buurten, verenigingen, culturele plekken en zorgnetwerken waarin mensen elkaar kennen en vertrouwen. Gemeenschapszin is geen CDA-buzzword. Het is een radicaal links instrument tegen klimaatchaos, vereenzaming en autoritarisme. Veerkrachtige gemeenschappen zijn zowel mijn politieke doel als het middel.
Als queer, neurodiverse theatermaker en filosoof vertegenwoordig ik mensen die structureel buiten de norm vallen: kunstenaars, makers, queers en anderen die anders leven of anders denken. Juist die andere perspectieven zijn cruciaal om rechtvaardige toekomsten te verbeelden. Kunst en cultuur zijn daarin geen luxe, maar politieke infrastructuur.
Ik sta voor een links-progressieve koers die durft te breken met het idee dat alles een markt is en iedereen het zelf maar moet redden. Ongelijkheid, klimaatontwrichting en uitsluiting zijn geen ongelukken maar het gevolg van een extractivistisch, koloniaal en racistisch systeem. Dat niet benoemen is het reproduceren.
Ik ben de politiek ingegaan uit diepe liefde voor Amsterdam en grote zorgen over onze democratie. Passief toekijken is geen optie. Wat de komende jaren ook brengen (gammel klimaat, losgeslagen AI, vernieuwd fascisme: vul maar in) dit is zeker: we gaan elkaar nodig hebben. Laten we meteen beginnen.