Lorenzo Rienstra: ‘Zodra je je waarden loslaat, heb je allang verloren’
Lorenzo Rienstra, 23 jaar en student Social Work, is op dit moment fractievolger in Leeuwarden, maar hoopt na de verkiezingen als raadslid aan de slag te mogen. Op plek 12 van de kieslijst van GroenLinks-PvdA maakt hij een goede kans om in de gemeenteraad te komen. ‘Ik voel de plicht om iets terug te geven aan de maatschappij, of dat nou als sociaal werker is of als politicus.’
Tekst & beeld: Sabine Scharwachter
Waar begon jouw politiek bewustzijn?
‘Ik ben geboren in een klein dorpje in Friesland. Mijn moeder is geadopteerd. Ik was een van de weinige mensen van kleur in het dorp. Dat maakt je al snel politiek bewust. Je merkt dat anderen je toch anders behandelen. Voor de middelbare school en later het mbo ging ik naar de stad. Daar was de omgeving diverser en kwam ik in aanraking met meer alternatieve, creatieve mensen en met nieuwe blikken op de wereld. In die tijd gebeurde er politiek heel veel: Forum voor Democratie kwam op en Trump kwam aan de macht. Als tiener vond ik daar wat van, want ze zeiden ook dingen over mij. Ik was me er bewust van dat mijn positie niet zeker is. Dat maakt ook dat ik de plicht voel om iets terug te geven aan de maatschappij, of dat nou als sociaal werker is of als politicus.’
Heb je dat politiek bewustzijn ook van huis uit meegekregen?
‘Mijn moeder stemde vaak GroenLinks, op Femke Halsema. Ze nam mij mee naar het stemlokaal. Ik denk dat zij dat ook belangrijk vond vanwege onze positie in het dorp en in de samenleving. Wij hadden het ook niet breed vroeger. Ik leerde al snel dat politieke keuzes directe invloed hadden op ons leven. Mensen die het wat breder hebben, hebben minder “last” van de politiek.’
Wat zijn voor jou belangrijke idealen?
‘Gelijkwaardigheid vind ik heel belangrijk. Haat tegen minderheden raakt steeds verder genormaliseerd en gelijke rechten staan onder druk. Zoals transrechten. Veel vrienden van mij zijn LHBTI, dus daar wil ik me altijd voor inzetten.
Ik geloof ook sterk in democratisering van de macht. Dan gaat het om politieke macht, maar uiteindelijk ook om bijvoorbeeld het democratiseren van de economie. Als gemeenteraad vertegenwoordig je het volk, maar het mooiste is als het volk ook echt meedenkt en meedoet. Nu is er grote afstand tot de politiek en dat creëert ook een voedingsbodem om extreemrechts te stemmen.’
Hoe wil je die idealen verwezenlijken?
‘In Leeuwarden is GroenLinks-PvdA echt een bestuurderspartij. Ik heb ook wel het gevoel dat je daarmee het meeste kan bereiken. Ik ben niet bang om compromissen te sluiten, maar dat moet je wel doen vanuit je waarden. Wat voor stad willen we zijn? Hoe kunnen we onze waarden hier laten terugkomen? Op basis daarvan moeten we keuzes maken, ook als we daarvoor minder populaire maatregelen moeten treffen, zoals parkeergeld of hondenbelasting verhogen. Onze groene en sociale waarden wil ik meenemen in elke beslissing die ik neem, want zodra je je waarden loslaat, heb je allang verloren.
Ook vind ik het onmisbaar om mensen meer bij de politiek te betrekken. Ook in grote maar noodzakelijke veranderingen, zoals een zero-emissiezone in het centrum. Ik zie dat mensen sneller bereid zijn om compromissen te accepteren als ze zijn meegenomen in het besluitvormingsproces. Zo hebben we in Leeuwarden geprobeerd om huurders meer een stem te geven bij de vernieuwing van een volkswijk: ze hebben meegedacht over de plannen en mochten ook allemaal weer terug komen in de wijk, voor ongeveer dezelfde prijs. Sommige appartementen werden wat kleiner, maar wel energiezuiniger. Doordat mensen betrokken waren, was er draagvlak voor die veranderingen. Mijn uitgangspunt is altijd dat je er samen uit moet komen en ik zie dat dat vaak ook wel kan. Ik zie een rol voor mezelf als raadslid om mensen bij de lokale politiek te betrekken.’
Wat wil jij bereiken in de raad?
‘Leeuwarden is qua beeld echt aan het veranderen en meer een studentenstad aan het worden. In 2030 willen we European Youth Capital zijn. De komende jaren gebeurt er dus heel veel om Leeuwarden aantrekkelijker te maken voor jongeren, bijvoorbeeld met festivals in de binnenstad. Jonge mensen worden ook echt betrokken bij de plannen. Maar op dit moment zitten er geen jongeren in de gemeenteraad. Ik kan natuurlijk niet de stem van alle jongeren zijn, maar wil wel mijn best doen om die stem beter te organiseren. In de politiek gaat het veel over onze toekomst. Als je een stad voor de toekomst wil maken, moet je dat ook met de toekomst doen.
Specifiek wil ik me inzetten voor meer en duurzame woningen, laagdrempelige cultuurervaringen en volwaardige participatie aan het studentenleven voor mbo’ers. Dat soort dingen zijn denk ik belangrijk om ervoor te zorgen dat jongeren hier comfortabel kunnen wonen en niet vluchten naar een grotere stad.
Ik zou de cultuursector ook wel dichterbij de politiek willen brengen. Kunst kan het huidige systeem uitdagen en onrechtvaardigheid blootleggen. Ik denk dat we als linkse partij heel veel kunnen leren van de alternatieve sector, die veel opkomt voor de rechten van mensen. We mogen wat mij betreft ook de kraakscene meer omarmen. We hebben nog maar een kraakpand in Leeuwarden, Terwijl op dat soort plekken juist sociaal-progressieve ideeën ontstaan.’
Hoe komen jouw idealen daarin terug?
‘Veel jonge mensen zouden best graag gedoogd een biertje drinken in de Prinsentuin. Daar pleiten wij nu dus ook voor. Het is een voorbeeld van hoe wij burgers boven ondernemers stellen: de ondernemers van de terrassen rondom de Prinsentuin vinden het niet leuk, maar wij vinden het belangrijk dat er ruimte is voor mensen die op het terras zitten niet kunnen betalen of een eigen feestje willen vieren.
Een ander mooi voorbeeld daarvan vind ik ons cultuurcentrum. Dat is in handen van de gemeente en kan zo echt een publieke functie vervullen. Winst maken is niet het hoogste doel en de huur is niet heel duur. Daardoor kunnen ze kleine cultuurinitiatieven een plek bieden in het centrum. Publieke voorzieningen kunnen heel goed als je daar als gemeente stakes in hebt. In Leeuwarden willen wij ook graag een gemeentelijk energiebedrijf, zodat mensen hier betaalbare energie hebben.’
Wat denk jij dat de lokale politiek kan betekenen?
‘Soms is het dweilen met de kraan open, maar je hebt hier ook mogelijkheden om tegenwicht te bieden wanneer landelijk beleid nadelig is voor heel veel van je inwoners. Op lokaal niveau kunnen we bijvoorbeeld niet helemaal voorkomen dat mensen in armoede raken. In Leeuwarden zetten we daarom heel actief in op vroegsignalering. Woningcorporaties, zorgverzekeraars en energieleveranciers moeten wettelijk gezien aan de gemeente doorgeven als er een betaalachterstand ontstaat. Als gemeente spelen wij dat door aan de welzijnsorganisatie, die proactief contact zoekt met mensen om te voorkomen dat ze in problematische schulden terechtkomen. Veel mensen zoeken pas hulp als ze het echt niet meer kunnen dragen, wij doen hiermee aan preventie. Dat is de kracht van de lokale politiek. Ik vind het mooi dat we hier vanuit onze verantwoordelijkheid zorg dragen voor onze inwoners, ook als landelijke politiek het moeilijk maakt.’